Asta Sofie Amalie Nielsen se rodila u Vesterbrou kao dijete kovača i pralje. Roditelji su joj zbog siromaštva i potrage za poslom često morali seliti. U dobi od 18 godina je primljena kao studentica u danski Kraljevski teatar.

Godine 1901. je rodila kćer, kojoj nikada nije otkrila ime oca, i koju su odgajali njena majka i starija sestra. Diplomirala je 1902. i započela kazališnu karijeru. Pažnju je privukla svojim neobičnim licem kojim su dominirale velike crne oči i dječačkim stasom; međutim, njen uspjeh na pozornici je bio ograničen onime što dio biografa i historičara smatra neprivlačnim, previše dubokim i neravnomjernim glasom.

Nielsen je, s druge strane, te svoje kvalitete mogla daleko bolje koristiti u mediju nijemog filma, a već u svom prvijencu Afrgrunden Urbana Gada je razvila i novi, daleko realističniji glumački stil. Film je doživio ogroman uspjeh i Astu Nielsen učinio popularnom ne samo u domovini nego i u Rusiji i Njemačkoj. Nakon samo četiri filma joj je njemački filmski producent Paul Davidson pozvao nju i Gada (s kojim se vjenčala 1912. godine) da se priključi njegovoj kompaniji. Tada je dobila novi studio.

U Njemačkoj je ostala i radila na filmu sve dok se nisu počeli praviti zvučni filmovi. Nova tehnologija se pokazala nekompatibilnim njenom stilu, te je nakon samo jednog zvučnog filma Unmögliche Liebe odlučila prestati snimati.

Nakon dolaska na vlast su je pokušali angažirati nacisti; ministar propagande Joseph Goebbels joj je aranžirao audijenciju s Hitlerom koji joj je ponudio vlastiti filmski studio. Nielsen je to odbila i vratila se u domovinu 1936. Tamo se posvetila izradi kolaža i pisanju. Tokom drugog svjetskog rata je nastojala svoj ugled i popularnost iskoristiti kako bi financijski i na drugi način pomogla progonjenim Židovima; među njima se našao i znameniti književnik Viktor Klemperer.

S 65 godina, objavila je prvu knjigu a s 86 godina režirala prvi film a dvije godine kasnije se prvi puta udala.


Izabrani filmovi

    Afgrunden (The Abyss) rež. Urban Gad, 1910
    Balletdanserinden (The Ballet Dancer) rež. August Blom, 1911
    Engelein (The Angel), 1914
    Intoxication (1919)
    Reigen, 1920 (Eng. Merry-Go-Round)
    Mata Hari, 1920
    Die Spionin, 1921 (uloga Mate Hari)
    Fräulein Julie, 1921 (Gospođica Julija)
    Hamlet, 1921
    Wandering Souls (1921)
    I.N.R.I. (1923)
    Earth Spirit (1923)
    Die freudlose Gasse, 1925 (Ulica bez veselja), rež. Georg Wilhelm Pabst
    Dirnentragödie, 1927 (Eng. Tragedy of the Street)
    The Vice of Humanity (1927)


Luise F. Pusch (Deutche Zeitung)

Prijevod i obrada: A.D.Brkić